Deel 2: Cluny - Barcelona

In dit deel, het vervolg op deel 1 van Amsterdam naar Barcelona, worden de routes beschreven door Zuid Frankrijk naar Catalonië. Er zijn vanaf Cluny tot het zuiden van de Ardèche twee routes opgenomen omdat de mogelijkheden zo verschillend van karakter zijn dat ik meen ze afzonderlijk aan de keus van de reiziger over te laten.

Groene variant

De groene variant loopt door het nationale natuurpark van de Forez-Livradois en het vulkaangebergte boven Le Puy. Na Le Puy stijg je over een oude spoorwegbedding met verlichte tunnels door het landschap omhoog. Vanaf de bovenloop van de Loire en de Allier kent deze route een veertig kilometer lange en verstilde afdaling door het schitterende kloofdal van de Chassezac. Vlak is deze routevariant zeker niet, maar ook niet echt voor berggeiten omdat de beklimming steeds geleidelijk gaat. De uitzichten zijn mooi.

De Beaujolais variant

De Beaujolais-variant loopt vanaf Cluny eerst over een mooi fietspad oostwaarts naar Mâcon aan het begin van de Beaujolais-streek. Met mooie kastelen temidden van de wijngaarden, imposante heuvels zoals de rots van Solutré, en daartussen wijndorpen met klinkende namen als Pouilly, Fuissé, Morgon, St. Amour en Moulin à Vent. Daar waar het drukker wordt aan de west-zijde van de Saône neemt de route de andere oever en voert over landelijke wegen tot aan de mooie oevers van de rivier bij Villefranche. Hierna gaat de route met een wijde boog door de heuvels om de tweede stad van Frankrijk heen. Een route dwars door Lyon is zeker zo interessant, maar het fietspad is nog niet klaar aan de zuidzijde. In de heuvels rondom Lyon voert de route langs het klooster van Le Corbusier bij Arbresle, het aquaduct van Mornant en het oude abdij-dorp Ste.-Croix en Jarez. Bij het wijndorp Condrieu dealt de route weer af naar het Rhônedal. Vanaf hier ligt ook een fietspad langs de rivier. Men blijft de rivier volgen en fietst zo door o.a. perzikenboomgaarden tot vlakbij Tournon. Hier stijgt men zeer geleidelijk door het dal van de Doux omhoog naar Lamastre in de Vivarais, het groene deel van de Ardèche. Hier ligt ook een vorm van fietspad op een oude spoorlijn. De weg stijgt na Lamstre nog iets alvorens af te dalen naar Le Cheylard. Daarna stijgt het weer licht tot aan de voet van de pas bij Mezilhac. De laatste zes kilometers moeten wel echt geklommen worden. Boven heb je de mooiste uitzichten over de toppen van het Centraal Massief en met een beetje geluk de Alpen in de verte. Daarna volgt een heerlijke afdaling naar het dal van de Ardèche. In de verkoelende rivier liggen ’s zomers de mensen te spatteren in het water. Campings zijn er dan ook in overvloed. Na het dal van Ardèche bereikt men het stillere dal van de Chassezac en het verstilde weggetje door het steenwoud van Païolive. Hier komt deze variant weer samen met de Groene variant.

Er is een zijtak naar Avignon opgenomen voor een verkorte versie van de route.

De hoofdroute voert hierna de Languedoc in, door de Gorges van de Hérault. Zo fiets je langs St. Guilhem-le-Desert. Voor de meer sportieve fietser hebben we hier ook een korte routevariant opgenomen door het schitterende dal van de Buèges. Door de wijngaarden slingert de route zich langs Pezenas verder naar de zee bij Agde. Vanaf Agde maakt de route gebruik van het fietspad langs het Canal du Midi, dat o.a. langs het fraaie sluizencomplex bij Beziers voert. Het kanaal slingert ook langs het Oppidum d’Enserune waar je deresten van de oude nederzetting kan zien. Van de Languedoc naar de Rousillon passeert een lage bergrug met de daarin de Col d’Extreme, ondanks zijn naam een makkelijk pasje. Hier ziet men ook de eerste Katharenkastelen. Het achterland van de Rousillon is een prachtig heuvelgebied met uitzicht op de hoge bergen zoals de Canigou en de Pyreneeën daarachter. In het gebied liggen mooie dorpen en stadjes. De route loopt door wijngaarden en perzikenboomgaarden. De route gaat een lage onbekende pas over naar Spanje. Het laatste deel van de pas is verboden voor auto’s zodat je hier in alle stilte Spanje binnenfietst. Over prachtig asfalt zoef je naar beneden. Hierna kan je door de bossen zuidwaarts of langs het Dalimuseum in Figueres, hetgeen over iets drukkere wegen leidt. Weer samen voert de route de streek Baix Emporda in waar een uitgebreid fietsroutenetwerk is aangelegd. Over leuke kleine weggetjes en paden fiets je zo door een gebied dat sterk aan Toscane doet denken. Aan het eind van dit gebied kan je rechtsaf naar Girona en daar verder fietsen naar Andalusië of je gaat linksaf naar de zee. Een kilometerslang fietspad brengt je naar San Feliu de Guixois, waarna je nog een tiental kilometer de fraaie kustweg kan volgen. Bij Blanes houdt de officiële route op. Wie tot in Barcelona wil fietsen kan vanaf hier de brede berm van de kustweg gebruiken, maar een echte route wil ik deze laatste vijftig kilometer niet noemen. Er gaat echter ook een prima spoorlijntje, met fietsvervoer.

Foto's

Kaartmateriaal

Route-gegevens deel 2